“Ik houd van taupe, die kleur hadden we hiervoor ook. Ik heb nu eenmaal een voorliefde voor het Ibiza-sfeertje, zie ook mijn lamp van zeegras boven de salontafel. Voor het bestellen van de loungekussens vroeg ik dus stalen op in tig tinten grijs, om vervolgens een mooie en warme kleur te kiezen. Omdat ik lekker op de bank wil kunnen liggen, koos ik voor strakke zitkussens en plofkussens in de rug. Het bestellen was best even spannend, maar dankzij de goede recensies, presentatie op de website en het fijne contact met de klantenservice had ik er alle vertrouwen in.” 

“Omdat de bank zelfgemaakt is, waren maatkussens een must. Op Insta kwam ik nofruit tegen en ik zag meteen de voordelen. Nu kon ik niet alleen de maat maar ook de kleur en stof zelf kiezen. Ik vroeg veel stalen op. Van beige en bruintinten tot zwart. Uiteindelijk koos ik niet voor beige, dat hebben we al zoveel. Zwart werd het ook niet, want licht en fris heeft toch mijn voorkeur. Bovendien hebben we al best veel zwart in de tuin, zoals de vlonder, tafel en schuurdeur. Het werd een zandtint -Sunbrella Solids Arbor Pebble- iets donkerder dan beige, die mooi afsteekt bij de muren en de bank.”  

“Mijn vader was vroeger al altijd bezig in huis. Hij werkte fulltime, en na werktijd hielp ik hem met schilderen en ging ik met hem naar de bouwmarkt. Ik heb veel van hem geleerd. Daarnaast heeft YouTube me een en ander bijgebracht. Toen ik wilde leren tegelen, keek ik eerst veel video’s. Vervolgens huurde ik een slijptol bij Karwei en ging ik aan de slag. De eerste tien tegels mislukten, de tweede tien waren ook nog geen succes, maar vanaf de derde poging begon het ergens op te lijken.” Dat Tanja sowieso van leren houdt, blijkt wel uit haar nieuwste plannen. “Ik ben deze week gestart met een opleiding Ecologisch tuin ontwerpen. Door mijn hersens af en toe uit te dagen, houd ik de sleur buiten en de frisheid erin.”  

“We gebruiken de eetbank precies zoals ik altijd in gedachten had. Ontbijten doen we meestal aan het eiland, maar de rest van de dag eten we aan tafel. Na school genieten de kinderen en hun vriendjes hier van wat drinken en een koekje en mijn dochter knutselt en kleurt erop los. Komen er vrienden borrelen, dan verkassen de kinderen naar de bank in de woonkamer en gaan wij in de keuken zitten. Ik denk dat ik hier vaker zit dan in de living!  

Een groot voordeel van de eetbank is dat er met gemak vier of vijf kinderen op de bank passen. Met stoelen zou dat toch hannesen zijn. Kijk ik naar de loopruimte tussen het keukeneiland en de eettafel: dankzij de bank hebben we 30 tot 35 cm meer ruimte dan wanneer we voor stoelen hadden gekozen. Verder zie ik de bank ook als onderdeel van het interieur. Het geheel ziet er gewoon gaaf uit.” 

“Onze tuin ligt op het zuidwesten. Als de zon ondergaat, hebben we hier de laatste zonnestralen. Dat maakt het bankje de ideale plek om aan het einde van de dag nog even te zitten. ’s Zomers leg ik de kussens ’s nachts onder de overkapping, in de winter doe ik ze braaf terug in de plastic verpakking die eromheen zat en leg ik ze in de schuur. Wat mooi is moet mooi blijven hè.” 

“Diezelfde timmerman, een bevriende man die met pensioen is, had het karkas van de nieuwe bank getimmerd. Met opbergruimte onder de zitplekken, waar we onze buitenkussens en kleden in kunnen bewaren. Omdat de bankdelen op twee doodskisten leken, besloten we ook de zijkant van de bank van latjes te voorzien. Zo zag hij er stukken leuker uit!  

We wilden altijd al ergens een chillplek als deze. Door de beperkte ruimte hier is het niet echt een loungebank geworden, maar een bank waarop je redelijk rechtop zit. Ook fijn blijkt in de praktijk, want het is de ideale bijklets- en borrelplek geworden. Je kunt er met z’n vieren prima op zitten. En ben je alleen of met z’n tweeën? Dan kun je er toch een beetje op liggen.” 

“Niet alleen onze kinderen van 8 en 11 zitten hier wel eens met hun tablet, ook onze hond van bijna een jaar springt er wel eens in. We zeggen dat hij niet op de bank mag, maar dat lukt nog niet helemaal… Ik had vooraf ook in mijn hoofd dat we de zitplek zouden gebruiken bij feestjes en dat ik in het kastnisje boekjes zou gaan zitten lezen met een cappuccinootje erbij. Het idyllische plaatje zeg maar. Nou, in de praktijk is dat er pas twee keer van gekomen. Druk, je kent ’t wel. Maar hé, de chillplek ziet er leuk en gezellig uit en ook daar was het me om te doen. Ik ben er nog altijd blij mee!”