“Tijdens een online zoektocht ontdekten we dat een beetje ligbed – zonder matras – al gauw zes- tot zevenhonderd euro kost. Mijn vriend heeft bouwkunde gestudeerd en we besloten dat we er ook zelf twee konden maken. We belden de eigenaar van het Griekse vakantiehuis voor de precieze maten van hun ligbedden. De bedden zijn slechts 15 cm hoog en zitten eigenlijk heel simpel in elkaar. Het lijkt alsof het hout zweeft.  

Nadat mijn vriend de bedden had getekend in een tekenprogramma, was het tijd om hout te kopen. Met mijn kledingmerk IBANA ben ik gevestigd in het Houthavens gebied in de stad. Een houthandel vinden die een en ander op maat kon zagen was dus zo gebeurd. Mijn vriend heeft het hout nog her en der ingefreesd en hoeken verstek gezaagd. Vervolgens was het een kwestie van lakken. We kozen een donkere kleur en deden er twee lagen op. Zo is het hout goed beschermd.” 

“Dat ik nofruit benaderde voor deze zitplekken, was een no-brainer voor mij. Ze hadden al kussens gemaakt voor mijn vorige huis, en ook mijn tuinkussens zijn van nofruit. Destijds deed ik alles online – van ontwerp tot bestelling – wat goed werkte. Dit keer had ik meer vragen en kreeg ik te maken met andere vormen, rondingen en mallen. Hiervoor heb ik veel contact gehad met Gabriella.  

Zo wilde ik graag dat de stofkleur zou blenden met de muren. De leemverf bij de hoekbank was bijvoorbeeld best een pittige zandkleur. Welke stof past daar het beste bij? En is die dan ook hufterproof? Gabriella stuurde me een aantal stofstalen op in zandtinten. Ze vroeg zelfs bij fabrikanten stoffen op die niet in de nofruit standaard collectie zitten. Uiteindelijk ging ik voor de linnenlook op de hoekbank. Het linnen is een goede combi met het leem in de ruimte, en de stoffen hoezen zijn makkelijk uit te wassen. Fijn, omdat ik de boerderij ook ga verhuren voor zakelijk gebruik. Voor de andere twee banken vond ik het velours meteen mooi staan bij alle oude elementen.”  

“En dus ging ik aan het opmeten en configureren op @maatkastenonline.be. Zij zijn aardig bekend in België en je hebt er veel opties qua afwerking en kleur. Ook al ben ik eigenlijk wel fan van een beetje kleur, uiteindelijk ben ik toch voor een basic kleurenpalet gegaan wat de kast betreft. Waarom? Over een aantal jaar willen we waarschijnlijk onze Ikea keuken vervangen. Met een ecru wandkast kunnen we straks nog alle kanten op wat keukenkleur betreft. Bovendien hebben we dankzij het speelgoed van onze zoon sowieso steeds meer kleur in huis, haha. Hier en daar een kleuraccent vind ik leuk, maar voor rust in mijn hoofd is een neutrale basis nodig.”

“Een berichtje op Insta, waarin we aangaven dat we een eetbank wilden gaan maken met een kindvriendelijke stof, bracht ons vervolgens bij nofruit. Ze stuurden meteen een berichtje en vroegen of ze ons konden helpen met het idee. Ook zij hadden deze vorm kussen nog nooit gemaakt, maar ze wilden het graag doen. Om te beginnen wisselden we ideeën uit. Omdat ik niet zo goed ben in schetsen, ging nofruit verder aan de slag met mijn ruwe opzet. Toen alle maten en de hoogte bepaald waren, maakte ik de mallen voor het rugkussen. Voor het zitkussen ook, voor de ronding gebruikte ik een eetbord.”

Het huis is dus al lang in de familie. “Om het naar de standaard van nu te brengen, zijn we gaan samenwerken met een bouwfirma”, legt Charlotte uit. “We hebben het huis van A tot Z aangepakt en daarbij de natuur als uitgangspunt genomen. De ruwe structuur bleef hetzelfde. Het dak in V-vorm bijvoorbeeld past perfect in de omgeving. En voor de raamkozijnen kozen we een roodbruine tint die terugkomt in de gevelsteen. Zwart of wit zou hier echt misstaan. De hoofdkleuren in het interieur zijn roodbruin, lichtblauw en felrood. Voor mij perfect passend bij het vintage gevoel.” 

Ik wil een L-keuken, zei ik. Aan het ene been van de L ga ik koken en afwassen. In het andere deel komt een zitnis met opbergruimte eromheen. En die zitnis moet precies 3 meter lang worden, want het zitkussen en de passende tafel heb ik al. Het was nog best even een uitdaging om het idee van míjn hoofd in hún systeem te krijgen. En ook toen de keukenmonteur binnenstapte, merkte hij op dat er wel héél veel keuken zou komen in een relatief kleine ruimte. Of ik dat wel zeker wist? Ja hoor. Let maar op, straks is het hartstikke mooi! 

Uiteindelijk is het precies zo geworden als ik bedacht had. De zitnis moest laag genoeg zijn in verband met de zithoogte. Gelukkig bestaan er ook minder hoge keukenkastjes dan standaard en kun je daar prima op zitten. Dankzij alle keukenkastjes om de bank heen, heb ik nergens anders in de woonkamer kasten nodig. Heel fijn.

Aangezien Sandra’s schoonouders hier voorheen 50 jaar gewoond hebben en er jaren niets meer aan gedaan was, was er wel wat werk aan de winkel. “We dachten het te redden met een maand of vier overbrugging bij mijn moeder thuis, maar de verbouwing duurde uiteindelijk twee jaar. We hebben nog acht maanden op verschillende campings gewoond voordat we hierheen konden verhuizen. Iedere drie weken verkasten we weer naar een volgend vakantiehuisje, dat was best onrustig. En natuurlijk gaf het laatste jaar van de verbouwing – terwijl we dus al in het huis woonden – ook iets meer reuring dan relaxte momenten 😉. Maar het is het allemaal waard geweest! Ik zou het zo weer doen, ook al gaan we hier nooit meer weg, haha.”

Een architect heeft ons idee mee uitgewerkt, een aannemer heeft de betonnen vlakte en kuil gemaakt. Hier in België zie je dit nog niet vaak, dus voor hem was het ook geen dagelijkse kost. In het buitenland – waar de zon meer schijnt – zie je de zitkuil wat meer. Omdat ons klimaat langzaam verandert, wilden wij meer exotische invloeden in ons huis en onze tuin. De olijfboom ernaast maakt dat sfeertje compleet.

Zonder kussens is de zitkuil natuurlijk maar een betonnen gat. Dat vroeg om kussens! Via een blogster op Instagram kwam ik bij nofruit uit. Ik wilde mijn kussens net zo mooi als zij hebben. Ook moesten ze zo vaak mogelijk buiten kunnen liggen en dus tegen een stootje kunnen. Bovendien wilde ik een stof met een beetje een vintage en zuiderse look. Uit alle stalen die ik toegestuurd heb gekregen, koos ik deze nofruit Linnenlook Bouclé Stripes. Hij past perfect bij ons kleurenpalet. Ik heb ook overwogen gele, groene of oranje strepen te nemen, maar onze tuinmeubels zijn ook al oranje. Ik koos voor balans, ook omdat dit kussenset toch een vast element is dat je minder snel vervangt dan losse items.

Mijn man is bizar handig. Alle credits voor hem dus, haha. Ik heb gezegd wat ik wilde en ben losgegaan met zaken als materialen en kleuren. Hij ontwierp de schuine rugleuning en bekeek hoe hoog de zitting moest worden en zo. We zijn wat dat betreft echt een goed team. We doen allebei wat we het leukst vinden. Als we er samen echt voor gaan zitten, wordt een project niet zelden steeds gekker. Onze ideeën zijn namelijk eindeloos. We zien nooit dat iets níet kan. We beginnen gewoon en dan lukt het ook.

In ons huis kijkt iedereen de kunst af. Het wordt soms van kwaad tot erger. Neem nou onze overkapping. Bedenken we dat we daar ook graag sauna onder willen, dan duurt het niet lang of de zelfgemaakte sauna is een feit. Ook onze bank is zo’n project dat al doende zijn uiteindelijke vorm kreeg. Eerst maakten we de mal, dat was al best een priegelwerkje. Later wilden we een afwerklat maken van kleine latjes op elkaar. Toen dit niet lukte, hebben we de achterkant van de bank ook maar betegeld. Uiteindelijk hebben we best lang over de bank gedaan. Hij was niet in een dag af zeg maar. Maar goed werk heeft tijd nodig hè 😊

In mijn zelf gemaakte moodboard zag je de roze tegeltjes al terug. Ik wist meteen dat ik die wilde, en ook mijn man vindt ze erg leuk. Zeker in combinatie met de rest, het gaat immers om het totaalplaatje. De eethoek heeft warme kleuren die bij elkaar passen. Als tegenhanger vind je aan de overkant van de bank – bij de zwarte keuken – groen behang met stippen. Dat maakt het geheel wat stoerder.